Hi !!!! I'm MattJaNg SW Thammasat University

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อนาคตจะเป้นอย่างไรต่อไป  

 

 

 

  

  

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เราก็มีข้อคิดดีดีมาเสนอหลายประการดังนี้

ประการที่1 การเดินเยี่ยมชุมชนอิสลามห้ามถ้ามว่าเดินไปหมาจะกัดไหม เพราะว่าเข้าจะตะโกนลงมาว่า

              บ้านแขกเค้าไม่เลี้ยงหมาเค้าเลี้ยงแมวกัน

ประการที่สอง ร้านก๋วยเตี๋ยวเค้าจะมีแต่ก๋วยเตี๋ยวไก่กับเนื่อ เพราะฉะนั้นห้ามถามว่ามีเนื้อหมูไหม

ประการที่สาม ขณะรับประทานอาหารที่บ้านโฮสที่เป็นอิสลาม ห้ามรับประทานสองจาน เพราะว่ามันจะเป็น ไบเบิล (ในศาสนาคริสต์)
ประการที่สี่ การที่มีปราชชุมชนของอิสลาม อย่าเปรียบเทียบปราชญ์คนนั้นว่าเป็น ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เพราะว่ามันไม่เหมาะสม
ประการที่ห้า ขณะล้างจานอยู่ ระวังเรื่องการพูถึงเรื่องหมู และเรื่องหมา เพราะว่าเราอยู่บนบ้านของคนอิสลาม
ประการที่สุดท้าย ที่รอรถกลับบ้าน ฝากเพื่อนไปซื้อของที่ เซเว่น สิ่งของที่ฝากซื้อก็คือไส้กรอกหมู เพราะฉะนั้นพึงระลึกไว้ว่าห้ามเอาของต้องห้ามขึ้นบ้าน แต่ต้องไปปาร์ตี้ไส้กรอกหมูที่ข้างล้างบ้านนะค่ะ
ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมากลุ่มชั้นทำทั้งหมดขณะที่ลงชุมชนอิสลาม

 

 

ปล.กุขอแก้ข่าว กุไม่ได้มีแฟนคนล่าสุดตอนอนุบาล2 แต่กุไม่เคยมีเลยต่างหาก(T_T)!!!!!!!!!!!!!!!

 

คำคมจากแจ่มใส

 

         "เรื่องราวมันซับซ้อน....และซ้อนทับกันไปมา ต้องมีคนเจ็บ ไม่งั้นมันก็ไม่จบ"

 

 

การที่เราได้อยู่กับตัวเองมันก็ทำให้ชีวิตนี้มีความสุขดีแห๊ะ

 

ทุกๆเวลาที่ผ่านไปมันเป็นช่วงเวลาที่บอกยากว่ามันคุ้มหรือไม่คุ้ม

 

บางครั้งวันเวลาที่ผ่านไปเราอาจมองว่าเราใช้มันอย่างไร้สาระ

 

แต่เนื้อแท้ของเวลาแล้วเราก็มีประโยชน์ในตัวของมันเองนะ

 

การที่ก้าวเข้ามาเป้นนักศึกษาชั้นปีที่3ของมหาวิทยาลัยมันทำให้เราด้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง

 

ช่วงนี้ก็ปิดเทอมมันทำให้เราหันกลับมาทบทวนหลายอย่างในชีวิต

 

ตอนนี้เรากำลังมองว่าสิ่งที่เราเรียน กับสิ่งที่เราคิดหลายอย่างมันดี

 

หรือไม่ดีกับชีวิตเรานะ  หลายสิ่งหลายอย่างในรั้วมหาวิทยาลัยที่เราเรียนอ่ะมันก็มีทั้งดีและก็ไม่ดี

 

บางครั้งคนอย่างเราก็คาดหวังกับมหาลัยแห่งนี้มากเกินไปด้วยมั้ง

 

ภาพที่เราเห็น ภาพที่เราหวังมันคนละช่วง คนละเวลา ต่างกรรม ต่างวาระมันเอามาผูกติดกันไม่ได้

 

และเราก็ยังไม่พร้อมที่จะเสียอะไรไปมากกว่านี้

 

ความไม่เข้าใจทำให้เราเห็นอะไรหลายๆอย่าง

 

แต่มันก็มีสิ่งดีดีเกิดขึ้น เข้าใจพี่ๆ เข้าใจเพื่อน เข้าใจตัวเองมากขึ้น

 

เคยผิดพลาดในการกระทำที่รุนแรงและตรงเกินไป

 

มันก็ไม่ดีนักที่เราแสดงออกไปมากอย่างนั้น

 

มันก็กลายเป็นภัยที่เข้าหาตัวได้ง่าย คนเค้ารู้ว่าเราคิดอะไร

 

พูดอะไร ทำอะไร และตอบโต้เราได้ง่าย

 

มันทำให้เราคิดได้ว่า"หัดเก็บๆไว้ซะบ้างความรู้สึกอ่ะ"

เพราะว่าเราก็จะเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่คนอื่นใช้ให้เราเดิน

 

อย่างที่เราเคยมองไปที่คนอื่นๆ หากเรายังใช้อารมณืสิ่งที่เรามองเห็น

 

จากมุมคนอื่นมันก็ไม่ต่างจากสิ่งที่เรากำลังเป็น

 

เอาละใจเย็ย ใจเย็น

 

คนที่เราคนนี้เคยล่วงเกินด้วยคำพูดก็ดี ใจก็ดี กายก็ดี

 

อโหสิให้ด้วยเน้อ

พระพุทธเจ้ากล่าวไว้ว่าให้เราคิดว่าเราจะตายวันละครั้ง

 

แล้วเราจะปลงได้ ปลง ปลง ปลง

 

วันนี้ไม่ได้เพ้อ แต่เริ่มคิดได้

 

เอาละเปิดเทอมจะทำตัวดีดี

เป็นพี่แล้วนี่เน้อ

 

P.s. การไปปายของชั้นมันจะล่มเพราะวิจัยนี่แหละ

       ถ้าไม่ได้ไปนะ  ก็เข้าใจป่ะว่า needs ที่ไม่ได้รับการตอบสนองจะเป็นอย่างไง

ตอนนี้อยู่บ้านอ่ะ

วันๆไม่มีอะไรทำกินอนช่วยงานบ้าน

และตอนนี้ก็กำลังวางแผนไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่เชียงใหม่ปายเชียงราย

รู้สึกว่าตารางจะแน่นมากเลยนะเพราะว่าเราอ่ะอยากไปหลายท่มากเลย

ไม่ว่าจะเช้าที่เชียงใหม่

ต่อรถที่อาเขตแล้วไปปายหรือ

เช้าที่เชียงใหม่แล้วต่อรถที่อาเขตแล้วไปเชียงรายก่อนนอนที่นั่นหนึ่งคืน

จากนั้นก็ไปเที่ยวที่ห้วยน้ำดังอ่ะ จากนั้นก็กลับมานอนที่เชียงใหม่

แล้วก็เที่ยวตลาดนัดคนเดินหรือไม่ก็ไปเที่ยวรอบเมืองกลางคืนน่าสนุกดีนะ

ขึ้นดอยสุเทพอาจเลยไปอินทนนท์

แล้วก็ไปเที่ยวสวนสัตว์

คายจะไปอีกไม่รุแต่ที่แน่ๆมัทกับแน๊ทไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หนึ่งปีที่ผ่าน มา......

เราใส่เสื้อเหลือง

เราใส่สายรัดข้อมือสี เหลือง

        คนนับแสนไปนั่งรอเป็นชั่วโมงๆ หน้าพระที่ นั่งอนันตสมาคมเพื่อจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเพียงไม่ กี่นาที

        วันนั้น ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเชื่อศรัทธาใน ระบบการปกครองโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เราได้แสดงให้โลกได้เห็นว่ามี ประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี และพระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที่รักยิ่งของคนไทย


.....สิบสองปีที่ผ่าน มา......

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจ เพราะทรงงานหนักเกินไป

        ในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระ ประชวรหนักอยู่ ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน

        เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราชชนนีไม่กี่วันหลังจากการผ่า ตัดใหญ่ถวาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรง ถือม้วนแผนที่กรุงเทพฯ เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่

ยังจำกันได้ ไหม?


..... 34 ปีที่ผ่าน มา..... 

      วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516  เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรง ที่สุด

        วันนั้น นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่น นับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้น ตำรวจทหารยิงประชาชน ใน ขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานที่ราชการ เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า คนไทยฆ่าคนไทย ด้วยกันเอง

        คืนนั้น สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจาก พระราชวังสวนจิตรลดา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคน ว่า “คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้อง สงบโดยฉับพลัน”

และทุกอย่างก็สงบโดยฉับ พลัน


หลังจากนั้นไม่นาน มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผม ว่า “เป็นไปได้อย่างไร ที่คนๆ เดียวจะมีอำนาจ เหนือคนทั้งประเทศได้อย่างนั้น?”

        ผมไม่ได้ตอบ แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยค ที่  มรว. คึก ฤทธิ์ ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์ BBC ว่า พระองค์ทรงเป็น 'SOUL OF THE NATION'  หรือ “จิตวิญญาณของคนไทยทั้ง ชาติ”

ยังจำกัน ได้ไหม?

แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกัน อยู่?

เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคนที่ประสบความ สำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด

เราโกงทุกครั้งที่มี โอกาส

เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึง แต่ “สิทธิ” แต่ลืมคำ ว่า “หน้าที่”

เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาค ใต้

เราสร้าง “กฎหมู่” ให้เหนือ “ กฎหมาย”

เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที่เราไม่เห็น ด้วย

เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยก กัน


และทั้งโลกกำลังจับตามองเรา อยู่


เราเคยหยุดคิดกันบ้าง ไหมว่า
พระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวของเรา
จะทรงเสียพระทัยเพียง ใด?


        80 ชันษาของพระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะ ได้พักเต็มที่ ได้รับการดูแลและระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงาน หนัก หรือกระทบกระเทือนใจแต่อย่างใด

        แต่กลับเป็นว่า ใน ปีที่ครบ 80 ชันษาของพระองค์ท่านยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์



พระองค์ต้องรับทุกข์ของ คนไทยทั้งชาติ




ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ ไม่ใช่จะประทับอยู่ ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม แห่ล้อมด้วยข้าราชบริพาร

        หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ คือ เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน รู้จักความพอเพียง และมี สติ-เพียงเท่านี้ เอง

แล้ววันนี้เรากำลังทำ อะไรกันอยู่?


หรือนี่คือการแสดงความ กตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของเรา?

******************************************************** ******************

ช่วย Forward เตือนสติคนทั้งประเทศ ด้วย..

*************************************************************** ***